บริการแต่ปากยังไม่ดีพอ

บริการแต่ปากยังไม่ดีพอ

บริการแต่ปากยังไม่ดีพอ

สองสามปีก่อน ในขณะที่ดิฉันเป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารงานสำนักงานของ Hoopis financial Group of Northwestern Mutual Financial Network อยู่นั้น Recruiter คนหนึ่งเดินเข้ามาหาดิฉันด้วยความรู้สึกกังวลว่าตัวเองไม่มีเส้นทางอาชีพ ดิฉันนั่งตรงนั้นและรับฟังเธอด้วยความเข้าใจและแนะนำให้เธอเข้ารับการอบรมเพื่อพัฒนาเสมือนหนึ่งเป็นตัวแทนฯ เพื่อให้เธอมีความเข้าใจในงานการชักชวนตัวแทนฯที่เธอกำลังทำอยู่ดีมากยิ่งขึ้นว่า การชักชวนฯที่ทำอยู่นั้นมีวัตถุประสงค์อะไร ดิฉันเสนอให้โบนัสหากเธอสามารถเข้ารับการติวสอบอย่างครบถ้วนและสอบผ่านจนได้รับในอนุญาตตัวแทนฯ ดิฉันแสดงให้เธอเห็นสูตรที่ปรับปรุงแล้วที่ทำให้ตัวเลขการชักชวนฯของเธอเพิ่มมากขึ้น และผลที่ตามมาในภายหลังต่อสถานะทางการเงินของเธอ ในขณะเดียวกันก็อธิบายให้เธอเห็นว่าการฝึกอบรมของเธออาจเหมาะเจาะกับสมการดังกล่าวอย่างไรได้บ้าง

มันได้ผลไหม ไม่เลย เธอลาออกไปทำงานในตำแหน่งทางสำนักงานกับคู่แข่งรายหนึ่ง ทำไมมันถึงไม่ได้ผล เมื่อดิฉันลองกลับมาพิจารณาการพูดคุยกันในวันนั้นอีกครั้ง ดิฉันต้องยอมรับว่ากรอบความคิดของดิฉันจดจ่ออยู่กับการได้เธอกลับมาเพื่อทำงานและทำการชักชวนฯอย่างเร็วที่สุด ด้วยวิธีการที่ง่ายที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ –และเชื่อว่าเธอจะสามารถ “รู้สึกถึงความรัก” ขณะที่เธอทำการชักชวนตัวแทนฯให้ได้มากขึ้น สูตรที่เราตั้งขึ้นมาว่ายิ่งชักชวนฯมาก=ได้เงินมากขึ้น=ความสำเร็จของเธอสามารถสนองความจำเป็นด้านพื้นฐานของเธอเท่านั้น แผนที่ดิฉันวางไว้ให้เธอเพียงแค่เน้นในสิ่งเดิมมากขึ้นด้วยการฝึกอบรมซึ่งมีผลน้อยมากต่อการพัฒนาทางสายอาชีพของเธอหรือความจำเป็นอื่นใดในระดับที่สูงขึ้น

ราคาของความผิดพลาดนะหรือ ดิฉันก็อายเวลาที่คิดถึงมัน พอมองย้อนกลับไป ดิฉันก็ตระหนักว่าเธอไม่ได้มีใจทำงานกับเราเป็นเวลาหลายเดือนก่อนการพบกันในครั้งนั้น มันต้องใช้เวลากว่าหกเดือนในการฟื้นตัว เดี๋ยวนี้ ดิฉันไม่ยอมให้ Recruiters แม้แต่คนเดียวที่จะต้องจากไปด้วยเหตุผลที่สามารถป้องกันล่วงหน้าได้


แบ่งปันข้อมูลให้เพื่อน ๆ: